Transmurale support bij verzamelen van opt-ins

In onze regio vindt een unieke kruisbestuiving plaats: in het kader van het WeMove-project helpen dementieconsulenten en wijkverpleegkundigen mee bij het verzamelen van opt-ins bij hun patiënten. De resultaten zijn over het algemeen zeer positief. “Het is heel waardevol om hiermee bezig te zijn.”

Nelly Pruysen is als dementieconsulent verbonden aan de dementieketen Waardenland. Zij deed eerder dit jaar mee aan een pilotproject, waarbij zij thuiswonende dementiepatiënten om toestemming tot medicatieoverdracht vroeg. Na een positieve evaluatie werd dit project uitgebreid naar de andere dementieconsulenten in Dordrecht. “Ik heb inmiddels zo’n 20 mensen in mijn caseload die getekend hebben. Voor zo’n gesprek over dit onderwerp ga ik af op mijn gevoel. Het moment moet er zijn, de vraag moet in het gesprek passen. Je moet er ook echt de tijd voor nemen.”

Inpassen in het zorgmoment

Lydia Kraaijeveld, verpleegkundige Waardenland (Agathos), beaamt dit. “Vaak probeer ik het in te passen als er toch al een zorgmoment wordt gegeven. Ik ga er niet op een extra moment voor langs, maar laat me iets ruimer inplannen. Zodra de gebruikelijke zorg is verleend, vraag ik of ik nog iets mag uitleggen over medicatieoverdracht en breng ik de voorlichtingsfolder van VZVZ onder de aandacht. Ik leg dan uit hoe belangrijk het is dat alle zorgverleners tijdens een overdrachtssituatie of spoedopname inzicht hebben in het medicatiegebruik van cliënten.”

Kwetsbare patiënten

Voor Nelly’s cliënten geldt dat niet iedereen geschikt is om het onderwerp bij aan te kaarten. “Ik laat dat afhangen van de situatie. Ik kijk ook of er een mantelzorger of partner aanwezig is. Met name bij alleenstaanden of mensen die al verder in het dementieproces verkeren, begin ik niet over het belang van medicatieoverdracht. Dat geeft alleen maar onnodige onrust.”

Lydia begon in eerste instantie die cliënten voor te lichten waar Agathos de verantwoordelijkheid over de medicatie heeft overgenomen. “Later realiseerde ik me dat we evengoed alle medicatie gebruikende cliënten kunnen voorlichten, omdat we in de thuiszorg voor het overgrote deel te maken hebben met een groep kwetsbare ouderen die veel medicatie gebruikt. We hebben vervolgens de voorlichting uitgebreid en geven ook voorlichting bij cliënten waar wij andere zorg geven dan medicatiezorg.”

Weigeren

Cliënten waarbij de cognitieve functies nog intact zijn, reageren vaak dat zij ‘al iets gehoord hebben over het LSP’ via hun huisarts of apotheek. “Sommige cliënten zijn zich heel bewust van goede medicatieoverdracht, dat zijn dan vaak wel de mensen die hun toestemming al verleend hebben,” zegt Lydia. “Het wekt vertrouwen als de voorlichting via de thuiszorg gegeven wordt. De reacties zijn over het algemeen positief.”

Het komt niet vaak voor dat cliënten weigeren. Nelly heeft dat één keer meegemaakt: “Het bezwaar bij deze persoon gold met name de privacy die niet gewaarborgd kon worden. Ondanks nadere uitleg hield deze patiënt voet bij stuk en dat heb ik natuurlijk gerespecteerd.” 

Lydia: “Sommige cliënten willen overleggen met de mantelzorger of huisarts en besluiten alsnog tot het geven van toestemming. We geven een evenwichtige voorlichting, maar het blijft uiteindelijk een eigen keuze van de cliënt.”

Drijfveren

Zo’n extra gespreksonderwerp inplannen kost tijd en vereist motivatie. Wat drijft deze zorgverleners om hier zo actief mee om te gaan? Lydia: “De functionaliteit van het LSP neemt toe wanneer er zoveel mogelijk voorschrijvers en zorgverleners aansluiten op het LSP en wanneer zoveel mogelijk cliënten besluiten om medicatiegegevens via het LSP te willen delen. Uiteindelijk is een goede medicatieoverdracht toch in het belang van de cliënt, om wie alles draait.” Nelly is het hiermee eens: “Het onderwerp is belangrijk genoeg om je schouders onder te zetten. Het geeft toch een extra voldoening als je de cliënt hebt kunnen motiveren. Dat toont tevens aan dat de cliënt vertrouwen in jou en het project heeft.”

Goed voorbeeld

Deze ketenbrede aanpak van Drechtzorg is uniek, zoals Lydia weet te melden. “De thuiszorgorganisaties Agathos en Curadomi van de Lelie zorggroep zijn in veel verschillende regio’s in Nederland aanwezig. De aandachtsvelders van die verschillende regio’s komen regelmatig bij elkaar. Dan blijkt wel dat de ‘ketenbrede’ aanpak van Drechtzorg uniek is. Ik heb nog niet vernomen dat er zoveel lidorganisaties vertegenwoordigd zijn in een samenwerkingsverband. Elders zijn wel regionale convenanten opgesteld m.b.t. medicatieoverdracht, maar dat wordt niet verbonden aan de implementatie van het LSP. In overleg met aandachtsvelders uit andere regio’s en bij overleg met de apothekersketen in een andere regio komt onze aanpak wel ter sprake. Misschien doet goed voorbeeld goed volgen.”

klik hier voor het artikel.